« بدان برترين مؤمنان كسانى هستند كه خود و خانواده و اموالشان را تقديم ( به پروردگار و جلب رضاى او ) مىكنند ( آنها از همه در اين راه پيشگام‌ترند ) » ؛ ( وَاعْلَمْ أَنَّ أَفْضَلَ الْمُؤْمِنِينَ أَفْضَلُهُمْ تَقْدِمَةً « 1 » مِنْ نَفْسِهِ وَأَهْلِهِ وَمَالِهِ ) . منظور از اين تقديم تنها جهاد در راه خدا با جان و مال و اهل نيست ، بلكه هرگونه خدمتى كه انسان بتواند به آيين حق و بندگان خدا كند و از جان و مال و خانوادهء خويش مايه بگذارد را نيز شامل مىشود ؛ مانند اصلاح ذات‌البين ، شفاعت در نزد ظالمان ، پرستارى بيماران و دردمندان ، تعليم و تربيت مردم ، صرف نظر كردن از خواسته‌هاى نفس و مانند آنها . آن‌گاه امام عليه السلام دليل روشنى براى اين سخن آورده مىفرمايد : « هرچه از كارهاى خير را از پيش بفرستى براى تو ذخيره خواهد شد و آنچه ( از مال و ثروت ) باقى بگذارى خيرش براى ديگران خواهد بود ( و حسابش بر تو ) » ؛ ( فَإِنَّكَ مَا تُقَدِّمْ مِنْ خَيْرٍ يَبْقَ لَكَ ذُخْرُهُ ، وَمَا تُؤَخِّرْهُ يَكُنْ لِغَيْرِكَ خَيْرُهُ ) . پس عاقل كسى است كه از مواهب و سرمايه‌هاى خدادادى به نفع خود و براى سعادت جاويدان خويش بهره گيرد نه كسى كه براى ديگران ذخيره مىكند كه گاه كمترين چيزى از آن را براى او خيرات نخواهند كرد . اين همان چيزى است كه قرآن مجيد مىفرمايد : « « وَما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَأَعْظَمَ أَجْراً » ؛ و ( بدانيد ) آنچه از كارهاى نيك براى خود از پيش مىفرستيد آن را نزد خدا به بهترين وجه و بزرگترين پاداش خواهيد يافت » . « 2 » نيز در جاى ديگر مىفرمايد : « « ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَما عِنْدَ اللَّه » ؛ آنچه نزد شماست از بين مىرود و آنچه نزد خداست باقى مىماند » . « 3 »

--> ( 1 ) . « تَقْدِمَة » به معناى هديه و چيزى است كه پيشكش و تقديم مىكنند ( 2 ) . مزمل ، آيهء 20 ( 3 ) . نحل ، آيهء 96